jueves, 7 de octubre de 2021

TRISTEZA TEMBLADA

 Arrastrando estos párpado escépticos
por las avenidas de una ahogada alegría,
trantando de hilar aquellos divinos cánticos
para maquillar la tan instaurada desidia.

Tratando de levitar aunque sea adulterando
el instante presente que va de naufragio
en naufragio. Latidos intensos descontando
hacia el eslabón que lleva al último refugio.

Navegando por callejuelas Baudelairinas,
sentir renovados aromas de esta vida resbalada,
sin olvidar del todo ciertas conductas kantinas
que, desviven a priori la tristeza más temblada.

Dani T. D. 7/10/2021


1 comentario:

L'EPIDÈMIA DE L'ESTUPIDESA

    Temps relliscosos, temps perillosos, temps criminals, temps idiotes. Potser com tots els temps???       Sembla que no hi hagi sortida, t...