lunes, 6 de julio de 2020

EN UN MISMO LATIDO

Un terrible calor de alquiler
revienta las equinas de esta idiota ciudad,
mientras espero con ansia
que regreses con tus dulces besos
y tus silencios bien desnudos.


Tan sólo somos unos aburridos insectos
en una vida de luz que nos va grande 
y ya no sabemos soñar despierto
pues se nos ha olvidado que tarde
o temprano desaparecemos sin más.



Ahora  abrázame muy fuerte amor,
no me dejes nunca, aunque 
a veces lejos te vayas;
porque aunque viaje a la luna
siempre estaremos bien juntos
en un mismo latido.


Dani T.D. 6/7/2020

No hay comentarios:

Publicar un comentario

UNA CRUEL MENTIDA

     No et prenguis tan seriosament, avui aquí, demà qui lo sá... Mira quina merda de món, quantes guerres, quanta misèria, quan CAPULLO! No...