jueves, 17 de marzo de 2022

POEMA INÉDITO

 Moriré con los calcetines rotos,
moriré entre tus labios de porcelana,
moriré por control remoto,
moriré como muero cada día.

Moriré en una taza de café,
moriré en un pretérito futuro,
moriré sin lengua en los pelos,
moriré sin remedio y sin fe.

Moriré como un insecto idiota,
moriré sin ver el fin del mundo
                                    (o quien sabe...)
moriré sin haberme conocido,
moriré tal vez en un ayer
                  completamente ficticio.

Dani T.D. 17/3/2022

No hay comentarios:

Publicar un comentario

L'EPIDÈMIA DE L'ESTUPIDESA

    Temps relliscosos, temps perillosos, temps criminals, temps idiotes. Potser com tots els temps???       Sembla que no hi hagi sortida, t...