domingo, 26 de febrero de 2012

Abuelo

Abuelo, hoy que te has ido
te empiezo a echar de menos.

Recuerdo cómo te tiraba del pelo
cuando, con tus robustos brazos,
 me aupabas del suelo.

Recuerdo cuando te acompañaba al huerto
y me explicabas, con paciencia y acierto,
qué era esta planta, esa flor, aquel seto.

Abuelo, no entiendo por qué vivimos tan lejos.
No sé si fueron los kilómetros que separaban la ciudad del pueblo
o mis hormonas de adolescente autosuficiente y altanero.

Tampoco entiendo cómo pasó tanto tiempo
sin que me diera cuenta de que éste no es eterno
y que tú te ibas haciendo viejo.

¡¡Pero es que siempre lo fuiste, abuelo!!

Abuelo, hoy  que te has ido
 te empiezo a echar de menos.

No hay nadie a quien abrazar,
nadie a quien preguntar,
nadie a quien ignorar.

Abuelo, hoy que ya no estás,
hoy te digo: “Te quiero”.

"El anciano del poyo", pintado por Eduardo García Alcalde

No hay comentarios:

Publicar un comentario

GALLINES FORMOSES PRENEN LA LLUNA PLENA

              Perdent el rastre, perdent el senyal... no sé cap on seguir, però potser  és una  oportunitat per iniciar  una nova aventura. ...