lunes, 1 de agosto de 2022

EN UN POEMA TOT ÉS POSSIBLE

     Un poema és com una oració
(o millor que una oració),

un poema és un espai de

 llibertat,

un poema és una escletxa per on entra llum,

un poema és una porta per escapar a la vida

 sense cap tipus de pors ni cadenas.


En un poema hi pot caber tot una vida                                                                 sencera,

en un poema s'inventa un univers,

en un poema es pot canviar el destí,

en un poema la màgia és fa present,

en un poema tot és possible.


     DANI T. D. 1/8/2021



NO HAY MUCHO MÁS



 Ríe todo lo que puedas.

Y todo lo que no puedas,

pues no hay mucho más.




Peter Wilson, 1889

EL ROMANTICISMO ES UN MITO

           Sin ti la vida 

no tiene sentido,

pero contigo

 tampoco creas

                                  que cambie 

                                                   mucho la cosa.



                                                 Perter Wilson, poeta californiano, 1889

EL RITME DE LA DANSA

 La vida no té sentitit

però cadascú se n'inventa un.


Qui més, qui menys

va respirant els dies

triant la seva possible possibilitat

per jugar en les dimencións

que li permet

la seva propia capacitat

per somniar ben despert.


No té gens de sentit la vida,

i això ja pot ser un bon de partida:


per aixecar-se

inventar-se la realitat més propera,

procurant 

no perdre mai

el ritme de la dansa

que ofereix la vida

a cada instant,

sense deixar de ser persona.


Dani T. D. 1/2/2022

¿TAREAS DEMASIADOS AMBICIOSAS?


Procura encontrar vida antes de

la muerte,

quizás después sea más difícil,

 para no decir 

               prácticamente imposible...


El Pequeño Ciempiés, 2022

CON TU RECUERDO

                   Hay noches

que te amo des la distancia,

hay días

que te olvido por completo.


Hay tardes

que te quiero desesperadamente,

hay lunes

que quisiera no haberte conocido.


Hay días

que duran toda una vida,

hay amaneceres

malgastadOs fuera de ti.


Hay años

que son como minutos apretados,

hay días

que se suicidan dentro de una oficina.


Hay viernes

que tu nombre muerde mis labios,

hay sábados

que mojan mis manos con tu recuerdo.


Hay  martes

que se olvidan de tu olvido,

hay vidas

esperándome sin ti, amor mío.


  Dani T. D. 1/8/2022

INÚTILES MANERAS DE SUFRIR

   Recorro las calles de esta maldita ciudad con un gran agujero en el corazón. Voy en busca de tu boca, tu piel, tus caricias, tu voz y tus palabras, pero no los encuentro por ninguna parte. Me siento cansado y algo desesperado. 
  Por otra parte no paro de reírme. Y no sé el porque.

 Bueno, nos llamamos y eso.


Dani T. D. 1/8/2022

NO DEJA DE SER UN SUEÑO

 Cada día es el primer y el último día. Cada día es un nuevo salto mortal. Cada día es una excusa para reír. Cada día se vuelve a empezar po...