miércoles, 13 de octubre de 2021

Y CASI NUNCA

Desear 
ya no desear más,
también es un deseo.

El más divino
y el más mortal
            de todos.

El deseo
casi siempre
apunta a los mismos
             rincones.

Pero casi nunca
se clava
en los mismos 
                          lugares.


Dani T. D. 13/10/2021

EL MÁS REPENTINO AZAR

Cruzando días desérticos
anda sediento entre el deseo
y el más repentino azar.

Soñando sueños
como por encargo
no se cansa cuando 

se cansa de esperar
a que surja algún
que otro milagro,

en medio del duro
transito que
se hace al caminar.

Y así es, paso
a paso se va
forjando un destino.

Aunque en ocasiones
desatine como
cualquier mortal

que se precipite
en su transito hacia
quien sabe donde.

Que esa
es otra...

Dani T. D. 13/10/2021




martes, 12 de octubre de 2021

ME MORIRÉ PASADO AYER

 Me moriré pasado ayer,
en un día de primavera
y sin una gota de tristeza
ente los huesos y la piel.

Me moriré sin nostalgia
sin decir adiós a nadie.
Como mucho un hasta luego,
tal vez nos veremos 
en cualquier otra función.

Me nací mañana,
en otro cuerpo, en otros ojos,
quizás en otras sombras
bañadas en una fresca
y espontánea alegría.

Me desviviré por primera vez,
como un milagro
al revés.

Desde un azar silvestre
soñando bien despierto.
Gozando, riendo y nada sufriendo
hasta dar con un pasado
ayer en dónde morir.
 
Dani T. D. 12/10/2021

LATIDO, LATIDO, LATIDO

Vida,
misterioso transito
hacia la nada
o quien sabe.

Vida
molécula nerviosa,
accidente mágico,
preguntas sin respuestas
definitivas.

Vida,
dudas, caricias,
deseo, pasión,
azar, sueño despierto.

Vida
equilibrio desequilibrado,
materia adulterada,
anormalidad natural,
latido, latido, latido...


Dani T.D. 12/9/2021

lunes, 11 de octubre de 2021

INVENTARI CREPUSCULAR

Més de mil dies deserts en el cor,
dos quilos de versos en un llapis,
ombres sospitoses en la trencada ciutat,
una trista felicitat banyada en cervesa calenta,
la puta vida dels dies rutinaris i laborals,
una llàgrima de sang en la factura de la llum,
el futur és una escupinada al mirall.

Una colla d'anormals fent de polítics
i decidint el nostre futur de plàstic i de merda,
un tal Harry Potter exiliat a un éxit d'Abba,
la imbecilitat augmenta per moments,
pensar per uns mateix ja té mala premsa
i dubtar ni te digo,
mentre mil bisbes se la tocant pensant
en el nen Jesús,
                                  això si que és amor!




Dani T.D. 11/10/2021


NADA QUE GANAR, NADA QUE PERDER

   No te vengas abajo. Si las cosas no salen ni a la primera, ni a la cuarta, ni tan siquiera a la
noventa y nueve, no te preocupes en absoluto.

  Ya saldrán, si quieren salir, claro. Que todo es una bella y cruel mentira, empezando por tu propia identidad y acabando por el decorado de este mundo tan caleidoscopio.

   Date una tregua. Relájate, al fin y al cabo nada es tan importante. Tolérate. No te tomes nada en serio esta vida, aunque el poeta decía aquello de: Que la vida iba en serio uno lo empieza a comprender más tarde...

  Escúchate sin recrearte demasiado en tus obsesiones ni en tus fantasmas, ni mucho menos en tus convicciones y creencias. Relativiza todos los obstáculos, los aparentes problemas, los fracasos, las frustraciones, el tedio pegajoso de la existencia en las salas de esperas (tanto las reales como las imaginarias).

   Piensa que en cualquier momento la cosa puede cambiar, y no sólo para mal. Que todos, quien más y quien menos, estamos en el mismo barco que no va a ningún puerto.Y recuerda que sólo estas aquí por pura casualidad y de paso.


   Y en la medida que puedas, tómatelo todo con calma y cachondeo. Total, en el fondo no hay nada que ganar, ni que perder.

      Respira hondo. Aprende a decir no. Ríe, ríe y ríete de esta vida, de esta tan absurda mortalidad notablemente sin casi nada de                                                                      sentido.


  Y que la muerte te pille riendo y bailando.


Dani T. D. 11/10/2021

COSAS QUE PASAN

 A veces cansado de ir,
cansado de venir,
cansado de dormir,
cansado de huir.

Cansado de prosperar,
cansado de trabajar,
cansada de divagar,
cansado tragar.

Me voy bien lejos,
sin apenas moverme
de mi sitio.
Sin a penas moverme, 
de ningún concreto
                         lugar.

Cansado de ser yo,
cansado de ser más de dos
cansado de no ser tantos otros,
cansado de soñar,
cansado de cansarme.

Me digo que ya está bien
    que cambie el disco.
  Que ría más, mucho más,
que no me tome tan en serio,
y que me pida una cervecita.
                                            o 2.

Y es que
a veces reducir la velocidad
y los objetivos
pues tampoco está tan mal...

Total,
de esta
nadie sale vivo.


Dani T. D. 11/10/2021

NO DEJA DE SER UN SUEÑO

 Cada día es el primer y el último día. Cada día es un nuevo salto mortal. Cada día es una excusa para reír. Cada día se vuelve a empezar po...