lunes, 5 de febrero de 2018

DESACOMPLEJADOS VERSOS SIN REVERSO

Las horas afiladas de la tarde
me apuntan con su caprichoso
ultimátum, mientras en un alarde
de confianza me finjo heroe.

Más allá de los ciegos recaudos
que reniegan del propio destino,
al rebotar entre sus limites
más mortales y acomplejados.

Com si fuese un milagro sin receta,
una válvula de escape sin escapada,
un sueño eterno latido por cada fugaz instante,
un vida dentro de cada verso aún por ecribir..

Dani Torralba Devesa, 5/2/2018

No hay comentarios:

Publicar un comentario

L'EPIDÈMIA DE L'ESTUPIDESA

    Temps relliscosos, temps perillosos, temps criminals, temps idiotes. Potser com tots els temps???       Sembla que no hi hagi sortida, t...