lunes, 3 de enero de 2022

CON MÁS SOLTURA

 Fracasando de memoria,
ya no sé si vengo o si voy.
Siento que el final ya se cerca
tal vez fundiéndose con un
                            nuevo principio.

Fracasando sin complejos
me visto de viento,
jugando con los bandidos
al escondite entre la niebla.
 
 Fracasando con alegría
avanzo hacia el mar,
mientras el tiempo se acorta
en la ficción de su propio eco.
 
Fracasando como el primer día,
no me arrepiento de nada.
Es más, si nunca volviese a nacer
fracasaría con más soltura.

Dani T. D. 3/1/2021

No hay comentarios:

Publicar un comentario

UNA CRUEL MENTIDA

     No et prenguis tan seriosament, avui aquí, demà qui lo sá... Mira quina merda de món, quantes guerres, quanta misèria, quan CAPULLO! No...