sábado, 11 de abril de 2020

NADA MÁS

No hay nada más que el ahora
naufragando entre las horas
que evaporan cada momento,
tras cada embriagado lamento.


No hay nada más que el ahora
evocando la memoria enredada,
entre el sordo olvido de un futuro
que nos va matando desde el primer aliento.


No hay nada más que este ahora
que se va yendo a ningún lugar,
tras el eco de una voz sorda
fingiendo haber nacido alguna vez.


   Dani T. D.11/4/2020

No hay comentarios:

Publicar un comentario

UNA CRUEL MENTIDA

     No et prenguis tan seriosament, avui aquí, demà qui lo sá... Mira quina merda de món, quantes guerres, quanta misèria, quan CAPULLO! No...